![]() |
Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla. |
Henryk Sienkiewicz ![]() | |
---|---|
![]() Henryk Sienkiewicz. | |
Información personal | |
Calendata de naixencia | 5 de mayo de 1846 |
Puesto de naixencia | ![]() |
Calendata de muerte | 15 de noviembre de 1916) |
Puesto de muerte | ![]() |
Ocupación | Escritor y novelista |
Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz (n. Wola Okrzejska, Polonia, 5 de mayo de 1846 - † Vevey, Suiza, 15 de noviembre de 1916). Escritor y novelista polaco, Premio Nobel de Literatura en 1905.
Empecipió como periodista en 1869, reyalizando cuantos viaches entre 1876 y 1879, treballando en os Estaus Unius como ninviato especial entre 1876 y 1878. En 1882 fue nombrato director d'o periodico conservador Slowo. Estando ya un prestichioso periodista y gran esfensor d'a causa de Polonia, ninvió una carta ubierta a Guillén II, emperador d'Alemanya en a que s'oposaba a la chermanización d'a Posnania y con a que atrayó a ficacio mundial sobre o esdevenidero d'o suyo país. En os prencipios d'a Primera Guerra Mundial, se trobaba en Suiza, an formó, chunto con Paderewski, o comité t'as victimas d'a guerra en Polonia.
Especializato en temas socials, estió muit popular en o suyo tiempo, anque agora ye apenas leyito. As suyas obras mas importans se tratan os poblemas socials d'os campesins y os sectors baixos en Polonia. Consiguió una gran fama con a publicación d'a suya trilochía sobre a luita polaca frent a las invasions rusas, suecas y turcas d'o sieglo XVII: A sangre y fuego (1884), A inundación (1886), y O sinyor Michael (1888). Son tamién muit remeratas O sinyor Wolodyjowski (1888), Sin dogma (1891), A familia Polanieski (1894) y Os cruzatos (1900).
Tamién son conoixitos os suyos relatos: Dengún ye profeta en a suya tierra (1872), Bocetos a lo carbón (1880); y as suyas novelas curtas Bartek o vencedor (1882), O torrero (1880) y Sachem (1889).
Atra d'as suyas novelas ye O diluvio.
A suya novela mas famosa hue en día ye Cuo Vadis, levata muitas vegatas a lo cine, en a cual a traviés d'as sufrienzas d'os cristianos mientres o reinato de Nerón fa una critica d'a empremida d'a mesma Polonia.